AF İnce Ayarı ya da Netlik Konusunda Yalan Söyleyen Bir Kamera Nasıl Düzeltilir
Özetle: Yeşil netlik noktası net derken fotoğraf yumuşak çıkabilir, çünkü AF sensörüyle görüntü sensörü ışığın farklı yollarını görür. AF İnce Ayarı, her seferinde aynı olan bir sapmayı düzeltir. Önce 45 derecelik cetvel testiyle, açık diyaframda kanıtla. Öne netleme artıya doğru, arkaya netleme eksiye doğru git demek, her seferinde birkaç adım. Açık diyafram manuel lenslerde büyütülmüş Live View ya da diyaframı kısmak sorunu tamamen atlatır.
English dilinden makine çevirisidir. Esas olan orijinalidir: Orijinalini oku.
Kadrajı ayarlıyorsun, netleme noktası yeşile dönüyor ve makine net olduğunu söylüyor. Deklanşöre basıyorsun, işin bittiğini düşünüyorsun ve yoluna devam ediyorsun. Sonra eve geliyorsun, yakınlaştırıyorsun ve gözler yumuşak çıkıyor.
Asıl netlik düzlemi bir kirpiğe, bir kulağa, yakaya, hedeflediğin yerin hemen önüne ya da arkasına bir yere düşmüş. Makine evet dedi ve makine yanıldı.
Makinenin net dediği ile fotoğrafın gerçekten net olması arasındaki bu boşluk, AF Fine Adjustment'ın var olma sebebi. DSLR menülerinde saklı en yanlış anlaşılan şeylerden biri, çünkü bir yandan sadece profesyonellerin ihtiyacı olan titiz bir alet gibi görünüyor, bir yandan da makine sana hiçbir zaman buna ihtiyacın olabileceğini söylemiyor.
O yüzden işte ne yaptığı, sorunun neden kaynaklandığı ve bütün bir öğleden sonrayı heba etmeden nasıl ayarlanacağı.
Makine neden yanılıyor
Çoğu DSLR, ayna kutusunun dibinde ayrı bir faz algılamalı AF sensörüyle netler. Işık ana aynadan sekip ikinci küçük bir aynadan geçerek bu sensöre iner ve sensör, sahnenin iki görüntüsünü karşılaştırarak netliği ölçer.
Hızlıdır ve iyi çalışır, ama görüntünü gerçekten sensöre düşüren ışık yolundan farklı bir yoldur.
Ve farklı bir yol olduğu için, AF sensörü için net olanın görüntü sensörü için de net olması gerekecek şekilde kalibre edilmesi gerekir. Üreticiler bunu fabrikada yapar, ama hiçbir zaman mükemmel değildir ve zamanla kayabilir. Üç şey bunu sık sık bozar.
Birincisi, senin elindeki gövdenin ve senin elindeki lensin küçük toleransları. Çoğu zaman birbirini götürür, ama bazen aynı yönde birikir ve o ikili her seferinde ıskalar.
İkincisi, otofokuslu lensler için üretilmiş bir gövdede manuel lensler, ki adaptörlü ve eski lenslerde asıl büyük mesele bu. Elle netlerken netlik onay ışığı yine yanar, ama onu besleyen aynı AF sensörüdür ve üreticinin kendi lenslerine göre kalibre edilmiştir. Yani manuel bir lensle her seferinde biraz erken ya da biraz geç onay verebilir.
Üçüncüsü, sonuna kadar açık diyaframla çekim. f/8'de bunların hiçbirinin önemi yok, çünkü alan derinliği küçük bir hatayı gizleyecek kadar büyük. f/1.4 ya da f/1.8'de net bölge sadece milimetreler derinliğindedir ve diyaframı kıstığında hiç görmediğin o küçük kayma artık apaçık bir ıska.
Önce hatayı kanıtla

İnce ayarın işe yarayacağının işareti, ıskaların her seferinde aynı olması. Hep hedefin önüne düşüyorlarsa, bu front focus. Hep arkasına düşüyorlarsa, bu back focus. Tekrarlayabildiğin sabit bir kayma, tam da bu ayarın düzelttiği şey.
Bir karede öne, sonrakinde arkaya düşen rastgele ıskalar bambaşka bir sorun, genelde netleme tekniği, kıpırdamış bir konu ya da sınırında çalışan bir onay ışığı, ve ince ayar seni orada kurtarmaz.
O yüzden tahminle ayar yapma. On dakikanı ayır, hatanın gerçek, her seferinde aynı ve bilinen bir yönde olduğunu kanıtla. Klasik test şöyle gidiyor.
- Bir cetvel, şerit metre ya da bir dizi nesneyi masaya, senden yaklaşık 45 derece açıyla uzaklaşacak şekilde yerleştir.
- Varsa makineyi tripoda koy, böylece denklemden çıkarsın. Elde de olur, ama dikkatli ol.
- Lensi en açık diyaframına getir, hata orada en çok belli olur.
- Bir işaret seç, mesela 20cm çizgisi, ve ona netle. Otofokusta noktayı oraya koy ve kilitlenmesine izin ver. Manuel lenste gözle ya da onay ışığına göre, tam o noktaya netle.
- Birkaç kare çek ve her seferinde netlemeyi sıfırdan yap.
- Sonuçlara yakınlaştır ve gerçekten net olan çizginin nerede olduğuna bak. Hedefinde mi, önünde mi, arkasında mı?
Net çizgi her karede hedefinin önündeyse, front focus var demektir ve arkaya doğru düzeltirsin. Hep arkadaysa, bu back focus'tur ve öne doğru düzeltirsin. Her yerdeyse, burada dur, çünkü ince ayar yanlış alet.
Ayar nerede duruyor

Özellik özel ayarlar menüsünde durur. İsimler ve yerler her markada farklı, ama mantık her yerde aynı. Pentax buna AF Fine Adjustment diyor ve Custom (C) menülerinde.
Canon AF Microadjustment diyor, otofokus özel menülerinde. Nikon AF Fine-tune diyor, setup menüsünde.
Genelde iki mod alırsın. Apply All (ya da Adjust All), taktığın her lens için tek bir genel düzeltmedir. Apply One, yani lens başına mod, her lens için bir değer saklar ve makine o lensi tanıdığında onu tekrar yükler.
Çalıştığında lens başına olan daha iyi, çünkü her lensin kendi kayması olabilir ve bunlar farklı olabilir.
Ama bunun için lensin gövdeye elektronik olarak ne olduğunu söylemesi gerekir. Tamamen manuel ve adaptörlü lensler bunu genelde yapamaz, o yüzden onlar için genel Apply All ayarına dönersin. Ve bu, kalibrasyonu her şey için kaydırır demek, otofokuslu lenslerin de dahil.
Adaptörlü lenslerle yerli AF lensler arasında sürekli gidip geliyorsan, bunu aklında tut, çünkü manuel lense göre ayarlanmış genel bir değer AF lenslerini şaşırtabilir.
Hangi yöne çevireceksin

Ayarın kendisi bir skala, genelde ortada sıfır olmak üzere −10 ile +10 arası. Yön, herkesin şüpheye düştüğü kısım, o yüzden şöyle aklında tut.
Karelerin front focus yapıyorsa, yani net düzlem sana fazla yakınsa, netliği geriye itmek için artıya doğru git. Back focus yapıyorlarsa, yani net düzlem fazla uzaktaysa, netliği öne çekmek için eksiye doğru git.
Bütün aralığı değil, birkaç adım değiştir, 45 derece testini tekrar çek, tekrar bak ve tekrarla. Aradığın şey, net düzlemin makinenin onayladığı çizginin tam üstüne oturduğu değer.
Gerçekten birkaç tur sürüyor, tek şanslı tahminden çok üç dört deneme gibi, ve yaklaştığında adım adım ilerliyorsun.
Pentax K-50 üzerinde bu işi yapmak
K-50 ve bahsettiğimiz iki lens için somut adımlar burada: Cosinon-S 50mm f/1.8 (K-mount, gövdeye direkt oturuyor) ve Super-Takumar 50mm f/1.4 (M42, adaptörle takılıyor). İkisi de tamamen manuel lensler, yani makine kendi kendine hiçbir şeye netleme yapmıyor.
Halkayı elinle çeviriyorsun ve K-50'nin AF sensörü netliği yakaladığını sandığı anda yeşil netleme onay noktası yanıyor. İşte sana yalan söyleyen şey tam olarak o nokta. Diyaframı sonuna kadar açtığında, aslında asıl konunun biraz önüne ya da arkasına düşen netliği onaylayıp duruyor.
K-50'de MENU tuşuna basıp Custom Setting menülerine giriyorsun. Orada C3 altında 21. maddeyi bulacaksın, AF Fine Adjustment. Onu On yapıp Apply All seçeneğini seçiyorsun.
Burada lens bazında değil de Apply All seçmek en doğrusu, çünkü Cosinon ve Takumar manuel lensler. Makineye kim olduklarını söyleyemiyorlar, bu yüzden makine her biri için ayrı bir değer kaydedemiyor.
Onları etkileyen tek ayar bu genel düzeltme. Sonra −10 ile +10 arasındaki skalada değeri arkaya doğru, yani artı (+) yönünde birkaç tık kaydırıyorsun.
Neden bu durumda arkaya ve artıya kaydırıyoruz? Çünkü netlik, noktanın onayladığı yerin biraz önüne düşüyordu, yani front focus vardı. Değeri artıya doğru itmek, onay noktasını geriye çeker ve net olan düzlem tam konunun üzerine oturur. Mesela +3 veya +4 gibi bir değerle başla, sonra test edip ince ayar çekersin.
45 derecelik cetvel testini en açık diyaframda tekrar çek, Cosinon için f/1.8, Takumar için f/1.4 olsun. Net çizginin gerçekte nereye düştüğüne bak. Onaylanan nokta ile gerçek net düzlem birbiriyle örtüşene kadar bir iki tık değiştirerek devam et.
K-50 ile ilgili aklında tutman gereken iki şey var.
Bu genel bir ayar, yani her lensi etkiler, sonradan takacağın herhangi bir otomatik netlemeli lensi bile kaydırır. Ayarı manuel ellilik lenslerine göre yapıp sonra bir AF lens takarsan bu sapma orada da kalır. O yüzden otomatik camlara döndüğünde ve netliğin kaydığını fark ettiğinde ayarı tekrar 0'a getir.
Bir de bu ayar sadece her defasında aynı çıkan front focus hatasını çözer. Takumar'da işin içine fazladan bir değişken olarak adaptör giriyor. Adaptörün kalınlığı da netliğin nereye düşeceğini etkileyebilir, hatta sonsuza netlemeyi tamamen bozabilir. O yüzden Takumar'ı kalibre ettikten sonra bile netlik tutmuyorsa kabahati makinede değil, adaptörde ara.
İki lensle de en açık diyaframda tamamen emin olmak istiyorsan, garanti yol her zaman aynı. Live View moduna geç, görüntüyü yüzde 100 büyüt ve konuya gözünle bakarak netle.
Bu yöntem netliği doğrudan görüntü sensöründen okur ve AF noktasını tamamen boşverir, yani kalibre edecek hiçbir şey kalmaz.
İnce ayarın yanlış araç olduğu durumlar

İnce ayar sadece her defasında aynı olan sapmaları düzeltir, onun da ciddi sınırları var. İki durumda başka bir yol izlemen gerekir.
İlki, kafasına göre değişen rastgele sapmalar. Test karelerin darmadağın çıkıyorsa, bir öne, bir arkaya, bir hedefe düşüyorsa, bunu düzeltecek tek bir sihirli sayı yoktur. Bu genelde teknik hatadır. Mesela netleyip kadrajı değiştirirken düzlemi kaydırmak, konunun kıpırdaması ya da onay ışığının senin lensinle yeterince hassas çalışmaması gibi. Çözüm menüde daha fazla vakit kaybetmek değil, daha iyi netleme yapmaktır.
İkincisi ise en açık diyaframda jilet gibi çıkmasını istediğin manuel lensler. En güvenilir yol, faz algılama sensörünü tamamen devre dışı bırakmaktır. Live View kullan, görüntüyü yüzde 100 büyüt ve görüntü sensöründen gelen canlı görüntüye gözünle bakıp netle.
Doğrudan sensörün gördüğü görüntüye bakıyorsun, ortada hiçbir kalibrasyon farkı yok ve net görünen şey gerçekten nettir.
Bu yöntem daha yavaştır ve makineyi sabit tutmanı ister. Ama f/1.4'te adaptörle kullanılan eski camlar için çoğu insanın her seferinde aynı iyi sonucu aldığı tek yol budur. İnce ayar, vizör ve onay ışığıyla çalışma rahatlığını artırır. Görüntüyü büyüterek Live View kullanmak ise işi şansa bırakmak istemediğinde bütün sorunun etrafından dolanır.
Üçüncü ve gayet basit bir seçenek daha var, o da diyaframı kısmak. f/2.8 veya f/4 seviyelerinde alan derinliği küçük bir netleme hatasını yutacak kadar genişler.
Çekim buna izin veriyorsa, diyaframı bir iki stop kısmak her şeyden daha hızlı bir çözümdür, menüyle de uğraşmazsın testle de.
Kısacası
Yani o yeşil nokta kesin bir söz değil, kalibre edilmiş bir tahmindir. Bazı makine ve lens ikililerinde, özellikle de otomatik netleme için ayarlanmış gövdelere takılan manuel lenslerde, bu tahmin her defasında birkaç milim şaşar. AF Fine Adjustment özelliği, bu tahmini gerçeğin olduğu yere geri çekmeni sağlar.
Kısacası hatanın her seferinde aynı olduğunu kanıtlıyorsun ve en açık diyaframda 45 derecelik cetvel testiyle yönünü buluyorsun. Menüden özelliği açıyorsun, eğer lens gövdeyle elektronik iletişim kurabiliyorsa lens bazında, kuramıyorsa genel ayarı seçiyorsun.
Front focus için artıya, back focus için eksiye doğru birkaç tık kaydırıyorsun.
Sonra tekrar test edip net düzlem makinenin onayladığı yere tam oturana kadar tekrarlıyorsun. En açık diyaframda kusursuz sonuç istediğin manuel camlar için bütün bunları boşverip büyütülmüş Live View ile netleyebilirsin ya da sadece diyaframı kısıp alan derinliğinin hatayı kapatmasına izin verebilirsin.
Sana sorun çıkaran her lens için bunu bir kere yap. Böylece netlik konusunda sana çaktırmadan yalan söyleyen bir makine, vizörden bakarken tekrar güvenebileceğin bir alete dönüşür.
