Bilinç Üzerine İlişkisel Teoriler
Özetle: Bilinç haritamın ilişkisel sütunu, bilincin ilişkiler üzerinden nasıl işlediğine bakıyor. Andy Clark ve Chalmers'dan Whitehead'e kadar uzanıyor. Tek bir model her şeyi açıklamıyor, o yüzden en iyisi bunları yan yana koyup karşılaştırmak.
English dilinden makine çevirisidir. Esas olan orijinalidir: Orijinalini oku.
Bu uzun bir rehber, basit bir dille yazıldı, böylece konuya yeni olanlar bile takip edebilir. Haritamdaki her noktayı açık ve adil bir şekilde açıklamak istiyorum, ve daha önce hiç zihin felsefesi okumamış olsan bile okunması kolay olsun istiyorum.
Haritanın bu sütunu tek bir büyük soruyu cevaplamaya çalışıyor, o soru da bilincin nasıl çalıştığı. Bunu belirli bir mercekten, ilişkisel olandan bakıyor. Tek gerçek olduğunu iddia etmiyor, ama düşünmek için iyi araçlar veriyor, ve haritada olmasının nedeni de bu.
Bu sütunda kimler var
Sütun Andy Clark ve Chalmers ile başlıyor, sonra Hofstadter, Tsuchiya ve Lörincz ile devam ediyor. Onlardan sonra McGinn, Cooke ve Harman geliyor, sonra da J. Campbell ve Fish. Sonra Mitchell ve Jennings var, onlardan sonra da Lahav, Koidi ve Jaworski. Sütundaki son isim Whitehead. Bu isimlerin her biri haritada bir referans noktası olarak duruyor, ve her biri kendi başına bakabileceğin bir düşünce çizgisi.
Nasıl okunmalı
Her biri için aynı basit soruların çok yardımcı olduğunu düşünüyorum. Bu fikir neyi iyi açıklıyor, neyi kaçırıyor, ve nasıl daha iyi test edebiliriz? Bunu Andy Clark ve Chalmers hakkında sorabilirsin, Hofstadter ya da Tsuchiya ya da Whitehead hakkında da sorabilirsin, ve her seferinde aynı şekilde çalışıyor.
Her iddiaya katılman gerekmiyor. Bence bu sütunu okumanın en iyi yolu modelleri yan yana koyup karşılaştırmak. Ve sonra hangisinin deneyimi, beyin verilerini ve günlük hayatı en az kafa karışıklığıyla açıkladığını soruyorsun. Bazı isimler bunlardan birinde daha iyi olacak, bazıları diğerinde, ve bu sorun değil, çünkü amaç her fikrin nerede güçlü olduğunu ve nerede zayıfladığını görmek.
Zihin felsefesinde yeniysen, pratik olarak çıkarılacak şey şu: henüz hiçbir tek model her şeyi açıklamıyor. Ama her model sana bir parça veriyor. Ve hepsini birden okuduğunda, herhangi birinden tek başına alacağından daha güçlü ve daha az dogmatik bir anlayış elde ediyorsun.